Byłem w szoku !! Nie dowierzałem w to, co się wyprawia na sali sądowej.
Ogrom kłamstw, podłości i czystego zła mnie przytłoczył.
Bandyci, którzy latami okradali najbardziej potrzebujących w Lublinie i za to powinni już dawno siedzieć w więzieniu, bez żadnej obawy składają przeciwko mnie absurdalne fałszywe zeznania. Rozumiem, czysta zemsta złodziejskiego układu; ale to, co odpierdolił ten tzw. sąd, to przechodzi już ludzkie pojęcie!
Wiele czasu i zdrowia poświęciłem, aby banda cwaniaczków pod płaszczykiem Bractwa Miłosierdzia przestała okradać najbiedniejszych.
Jednak od samego początku system panicznie starał się wyciszyć całą aferę,
a po tym jak kler wysłał swojego adw. Bartłomieja Barańczuka, wszystko zostało starannie zamiecione pod dywan.
Mafia klasycznie wytypowała sobie kozła ofiarnego Monikę Siwko, doprowadzając do niewyjaśnionej śmierci jej jedynego syna.
Na mnie natomiast skupiła się złość całego systemowego bezmiaru niesprawiedliwości, gnębiąc mnie i zastraszając za to, że ośmieliłem się zakłócić ich katolickie geszefty.
Nigdy, przenigdy w takich sytuacjach nie szukajcie pomocy i sprawiedliwości w tzw. sądach, bo to jest ostatnie miejsce, gdzie można ją znaleźć !!
Mega szybki kontekst:
Chronologiczny skrót przestępczego działania bandytów w togach i nie tylko…
Pierwsze zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w Lublinie zawierające skrótowy opis najbardziej jawnych nieprawidłowości w Bractwie Miłosierdzia oraz obfity materiał dowodowy złożone przeze mnie oraz osobne przez Danutę Garbacką i Artura Zabłotnego.
Policjanci z Komendy Miejskiej podczas jednej z wizyt w biurze na ul. Zielonej, oferują mi oraz Danucie Garbackiej pomoc w znalezieniu pracy w Policji, ponieważ przewidują, że w ramach zemsty za ujawnienie przestępczej działalności w miejscu pracy, zostaniemy przez pozostałą na wolności część zarządu Bractwa Miłosierdzia zwolnieni z pracy.
Adam Janasz, Monika Zielińska oraz Przemysław Filipek w dniu poprzedzającym walne zgromadzenie stowarzyszenia w panice szukają, namawiają i przyjmują siedmiu nowych członków Bractwa. Wszysykie te osoby były pracownikami „ProBono” sp. z o.o., która według mojej wiedzy służyła głównie do wyprowadzania pieniędzy z Bractwa Miłosierdzia.
Pomimo moich protestów i apelowania do członków Bractwa o uczciwość i rozsądek, na nadzwyczajnym walnym zgromadzeniu, przewagą głosów namówionych poprzedniego dnia do tego celu pracowników „ProBono”, zostaje powołany „nowy” stary zarząd składający się z przestępców, którzy brali udział w wieloletnim okradaniu najuboższych i darczyńców:
Monika Zielińska – prezes,
Adam Janasz – skarbnik,
Przemysław Filipek – sekretarz.
Pierwszą decyzją samozwańczej prezes Moniki Zielińskiej było wręczenie mi z nieukrywaną złością wypowiedzenia umowy o pracę.
Danuta Garbacka prosi Zielińską o takie samo wypowiedzenie, nie otrzymuje go i nie wyobrażając sobie pozostania samej w gronie atakujących ją przestępców razem ze mną odchodzi z pracy w biurze przy ul. Zielonej.
Ja oraz Danuta Garbacka otrzymujemy od policjantów / prokuratora propozycję powrotu do pracy. Oczywiście w danej sytuacji nie było możliwe przyjęcie tej dziwnej propozycji. Mimo wszystko doceniam ten ludzki odruch sumienia, ponieważ policjanci z którymi mieliśmy dobre relacje dobrze wiedzieli, że złodzieje wygrali, a my na bruku…
Złożyłem do Sądu Rejonowego w Lublinie odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę.
W trakcie okresu wypowiedzenia (!!), na tzw. spotkaniu informacyjnym w Sądzie Rejonowym zostało mi wręczone przez Monikę Zielińską wypowiedzenie „dyscyplinarne”, co już samo w sobie stanowi prawne kuriozum.
Pomimo tego, SSR Marta Łopuszyńska celowo i wbrew prawu nakłoniła mnie do podpisania tego wypowiedzenia, twierdząc że ona uzna i tak to pismo za doręczone. Wtedy chciałem przed sądem wykazać się dobrą wolą, ale teraz tego żałuję, ponieważ złoczyńcom niczego się nie podpisuje!
Tak jak poprzednio, sam napisałem i złożyłem do Sądu Rejonowego odwołanie tym razem od dyscyplinarnego wypowiedzenia umowy o pracę.
Na pierwszej rozprawie w Sądzie Rejonowym w Lublinie zgodziłem się aby pospowania dot. obu odwołań VII P 184/19 oraz VII P 105/19 zostały połączone.
SSR Marta Łopuszyńska przed podjęciem powyższej decyzji okłamała mnie zapewniając, że po ww. „połączeniu” wszystkie kwestie z obu moich odwołań będą rozpatrywane. Pózniej okazało się zupełnie inaczej.
Rozpoczyna się „rozprawa”, a raczej SZOPKA przed Sądem Pracy – festiwal ordynarnych kłamstw i pomówień, zupełny brak odwoływania się do oczywistych dowodów, faktów oraz okoliczności wskazujących na oczywistą zemstę ze strony zarządu stowarzyszenia.
SSR Marta Łopuszyńska, wg. mnie nie miała absolutnie żadnej merytorycznej wiedzy dot. mojego zakresu obowiązków czyli zagadnień z dziedziny informatyki takich jak: pliki, programy, strony internetowe, etc. Skład sędziowski uzupełniały dwie babcie w wieku ok. 80 lat, które nigdy nie odezwały się nawet słowem i podejrzewam, że zupełnie nie wiedziały o czym jest mowa.
Zresztą, Monika Zielińska, Adam Janasz oraz Przemysław Filipek, czyli osoby z „zarządu”, które podpisały się pod moim zwolnieniem, także nie posiadały żadnej wiedzy na temat mojej pracy, nie mówiąc już o tym, że te osoby bardzo rzadko w ogóle pojawiały się w biurze na ul. Zielonej.
Po prostu, błyskawiczna zemsta po tym jak sami wybrali się do „zarządu”, która była jednocześnie nauczką dla pozostałych niepokornych.
Łopuszyńska od samego początku celowo coś kombimowała i robiła sztuczne problemy. Pomimo że sama mnie namówiła na połączenie obu spraw, to później z uporem maniaka debilnie się dopytywała, czy należne odszkodowanie ma być jedno czy dwa ?! Oczywiście chciałem minimum, czyli tylko to co wynikało z kodeksu pracy. Moją ustną deklarację olała, więc dostała ponownie na piśmie.
Na kolejnej rozprawie wiedziałem już, że cały ten proces przed „sądem pracy” jest ustawioną farsą i nie ma żadnych szans na merytoryczną analizę faktów i dowodów.
Z desperacji wspomniałem więc o tym, że skoro nawet policjanci z Komendy Miejskiej wiedzieli, że zostaliśmy zwolnieni z czystej zemsty i zaoferowali mi oraz Danucie Garbackiej pomoc w znalezieniu pracy w Policji, to powody mojego zwolnienia i odejście Danuty Garbackiej z pracy są absolutnie oczywiste.
Jestem pewien, że nawet kilkuletnie dziecko logicznie połączyło by powyższe fakty i uczciwie orzekło kto ma rację, a kto perfidnie kłamie. Jednak skorumpowany „wysoki sąd” po swojemu czyli za pieniądze pojmuje sprawiedliwość, zupełnie nie interesuje się więc faktami i logiką oraz wyrządzaną uczciwym ludziom krzywdą !!
Niestety, jedynym efektem opowiedzenia przed sądem o ostrzeżeniach i propozycjach ze strony policjantów, było wykasowanie z mojego prywatnego telefonu historii połączeń oraz wszystkich SMS-ów z okresu od 7 lutego 2019 do 6 marca 2019, czyli cały miesiąc dokładnie od dnia zwolnienia mnie z pracy. W ciągu tego miesiąca miałem bogatą historię kontaktów telefonicznych z dwoma policjantami prowadzącymi sprawę, prokuratorem, mediami oraz pracownikami Bractwa Miłosierdzia.
„wysoki sąd” na podstawie tylko i wyłącznie fałszywych i absurdalnych zeznań świadków powiązanych z tą grupą przestępczą, pomijając wszelkie fakty i dowody wydaje skandaliczny wyrok, opowiadając się tym samym po stronie oszustów dorabiających się kosztem najbiedniejszych !!
SSR Marta Łopuszyńska, wiedząc w jakiej sytuacji zawodowo-finansowej mnie przez swój skandaliczny wyrok postawiła, celowo wymierzyła mi dodatkową karę za domaganie się sprawiedliwości – 500 PLN.
W „uzasadnieniu”, za które jeszcze musiałem zapłacić 100 PLN (!!) można było przeczytać dokładnie te same bzdury co w odpowiedzi na pozew strony pozwanej, z tymi samymi błędami w pisowni, dodatkowo wielokrotnie powtórzone metodą kopiuj/wklej.
Zarejestrowałem ustne ogłoszenie postanowienia, gdzie Marta Łopuszańska bezczelnie powiedziała, że „za dużo chciałem…”;
Niedługo opublikuję obydwa.
Na komisariacie policji składam zawiadomienia o popełnieniu przestępstw tj. umyślnego składania fałszywych zeznań (przestępstwa z art. 233 § 1 kk) przez cztery osoby: Monikę Zielińską, Adama Janasza, Renatę Babiarz oraz niestety Danutę Garbacką.
Co ciekawe tylko w stosunku do Danuty Garbackiej zostało wszczęte śledztwo…?
Dlaczego, bo zaufani członkowie mafi: Monika Zielińska, Adam Janasz, Renata Babiarz są dzięki swojej pozycji póki co nietykalni.
Kolejna klasyka w wykonaniu mafii czyli wysyłanie ostrzeżeń dla tych nie do końca pokornych: „Uważaj Danuta, bo jak nie będziesz ślepo nam posłuszna, to możesz być narażona na brak naszej ochrony…”
Mój pełnomocnik złożył apelację do Sądu Okręgowego w Lublinie.
Nie do wiary ?!? Pomimo ogromu niepodważalnych dowodów oraz oficjalnych nagrań audio z rozprawy, śledztwo (PR 1 Ds. 914/2020) w sprawie składania fałszywych zeznań zostaje umorzone !!
Składam oficjalne zażalenie do sądu na bezpodstawne postanowienie o umorzeniu śledztwa.
Kolejny pionek mafii SR Artur Jakubanis w świetle dziesiętek niezbitych dowodów, zamiast nakazazać prokuratorowi potraktowanie sprawy rzetelnie, radzi mi szukać pomocy w CBA ?!? To za co ty chłopie bierzesz pieniądze !?!
W sądzie apelacyjnym SSO Oliwia Caruk-Niewęgłowska z premedytacją opóźnia prawie 10 m-cy wydanie wyroku, z powodu rzekomej konieczności sprecyzowania wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, podczas gdy to wyliczenie było już dawno złożone w Sądzie Rejonowym w formie pisemnego stanowiska procesowego.
Oszustka i złodziejka obojga nazwisk Oliwia Caruk-Niewęgłowska wydaje/kopiuje skandaliczny wyrok z sądu rejonowego, co ciekawe ponownie z tymi samymi błędami w pisowni (!!). Ten bandyta w todze celowo maksymalnie opóżnił(a) cwanymi zagrywkami zakończenie sprawy, tylko po to aby jeszcze mi dowalić kolejną karę za uczciwość 1530 zł. + 100 zł. za łaskawie okazany wyrok czyli stek bzdur wygenerowany metodą kopiuj – wklej – wydrukuj…
To naprawdę są debile, którzy oprócz notorycznego kłamania są nauczeni tylko do naciskania: ctrl+c, ctrl+v, ctrl+p, no ale kilkadziesiąt tysięcy pensji za bycie sługusem mafii wpada do `1kieszeni.
Z uwagi na tragiczną już sytuację finansową, jaką z premedytacją zgotowała mi mafia w Lublinie, nie pozostało mi nic innego jak złożyć wniosek do sądu okręgowego w Lublinie o przyznanie mi adwokata z urzędu do sporządzenia kasacji.
ciąg dalszy w przygotowaniu…
W tym miejscu każdy rozsądny człowiek dochodzi do takich wniosków, że w Polsce opłaca się kraść, oszukiwać, kłamać, etc. Natomiast w żadnym wypadku nie należy przeciwstawiać się powyżej opisanym praktykom stosowanym przez zorganizowaną grupę przestępczą, najlepiej odwrócić głowę, nie mówiąc już o zgłaszaniu takich rzeczy odpowiednim organom państwowym.
Żywym na to dowodem jest moja osoba, ponieważ za swoją odwagę i walkę o uczciwość w miejscu pracy zostałem dotkliwie ”ukarany”. Procesowanie się w Sądzie Pracy i związane z tym koszty, wilczy bilet na świadectwie pracy (art. 52 Kp) oraz pandemia koronawirusa (brak pracy) spowodowały, że nie mam obecnie środków do życia.
Natomiast osoby, które bez skrupułów okradały najuboższych nie poniosły do tej pory adekwatnej, przewidzianej prawem odpowiedzialności i z tego co wiem mają się całkiem dobrze.
